امام رضا (ع)
اینجا توان فروغ خدا را به دیده دیدر
ممکن شود به دیده خدای ندیده دید
در آستان قدس رضا میتوان عیان
خلیل ملک بطوف حرم صف کشیده دید
در این زمین پاک توانی به چشم دل
یک آسمان جلال و شرف آرمیده دید
هرکس که داشت چشم بصیرت، در این حرم
پشت فلک بطوف ضریحش خمیده دید
بر سنگ فرش این حرم باصفا توان
جای هـزار پـای پیـاده دویـده دید
آورده هر کسی که بر این آستان پناه
در سینه اش توان دلِ در خون طلبیده دید
در خیل زائران رضا میتوان عیان
صد کاروان دل که به مقصد رسیده دید
از بهر خاکبوسی این آستان ملک
خیل نجوم از سر شب تا سپیده دید
هر روز و شب توان بطواف حریم او
زوّار دردمند گریبان دریده دید
بهر شفا ز خاک حرمخانهاش توان
بسیار اهل درد به رنگ پریده دید
برگونههای زائر دلخستهاش توان
دُردانههای اشکِ ز مژگان چکیده دید
باید در این ریاض بهشتی به چشم دل
روزی هزار غنچة فیضِ نچیده دید
در آن حرم ز رشتة مهر رضا مدام
شاید هزار تار محبت ت نیده دید
در وصف آن امام رئوف از مدیح ناب
ماهر هزار رشته بگوهر کشیده دید