قصیده 45 (مولودیه و مدح امام ح
از عنایات خدا در نیمۀ ماه صیام
در دل شب گشت طالع از افق ماه تمام
آفتابی سر زد از برج شرف کز پرتواش
پاک شد زآئینۀ دین خدا زنگ ظلام
آیت العظمای حق گنجینۀ عرفان حسن
عروة الوثقی عالم مجتبی دوم امام
سبط اکبر نور چشم حضرت خیرالنساء
پور حیدر نور داور زاده خیرالانام
مظهر بذل و عطای حق کریم اهل بیت
آنکه باشد خوان عامش فیض بخش خاص و عالم
بحر بذلش چون کند طغیان پی داد و دهش
غرق گوهر میکند پهنای گیتی را مدام
در امور دین و دنیا گفته اش فصلالخطاب
در مقام علم و تقوا منطقش خیرالکلام
عمر خود را صرف مظلومان و محرومان نمود
عقده ها بگشود از کار خلایق صبح و شام
رهبر آگاه امت بر صراط المستقیم
داور دیوان محشر در کمال انسجام
مصلحت بود آن زمان صلح ظفرمندانهاش
خواست بر ارکان دین مصطفی بخشد قوام
با وجود آن خدا ناباوران حق ستیز
با فراست کرد بهر یاری دین اهتمام
آن زمان کز کینه توزی ها زمام دین حق
بود در دست گروهی تشنۀ جاه و مقام
با کمال بردباری در مقام اقتدار
بهر حفظ دین علی کردار بگذشت از قیام
محنت بسیار دید از دشمنان حق ولی
از محبت برنیامد در مقام انتقام
با کلامش امت اسلام را شد رهنمون
گرچه بود آن رهبر اسلام تیغش در نیام
باشد از تایید حق آن مرد حق در ملک حق
حق ستا و حق کلام و حق نما و حق مرام
با شکیبائی زجان کوشید پور بوتراب
تا که جاویدان بگیرد شرع پیغمبر نظام
همچو جدّ ارجمندش خاتم پیغمبران
دستگیر بی نوایان بود آن ذوالاحتشام
روز و شب در راستای بخشش و جود و کرم
بود از بهر مساکین خانه اش دارالسلام
شد زصلح مجتبی و جنگ خونین حسین
«ماهرا» تا روز محشر دین یزدان مستدام