ماهر

ماهر اصفهانی

رباعی بیست و چهارم

بپاس مقدمت ای شه دلم چراغانست

فدائی قدمت کمترین بها جان است

صفای آمدنت ای یگانه شمس شموس

تمام روی زمین رشک باغ رضوانست