کتاب اشعار مهدیه

چه شد آن يار نيآمد؟ :

آدينه ز ره آمد و آن يار نيامد

از کعبه ندا بر آيد ايکاش :

آن منجي خلق آيد اي کاش

رباعی چهارم :

آيد زحريم کعبه گلبانگ رسا

رباعی هفدهم :

آن روز که پرده از رخش بگشايد

رباعی بیست و یکم :

اي مهدي دين بهر خدا کن نظري

رباعی بیست و دوم :

امروز به تائيد خداوند جهان

رباعی بیست و سوم :

از جانب کعبه اين خبر مي‌آيد

آئينة تمام نماي خدا :

اي حجت خدا که خدا پرده دار توست

قيام حجت :

اي حجت خداي تعالي قيام کن

رباعی سی‌ام :

اي آنکه به ملک حق خدائي مهدي

خدا را ظهور کن :

اي حجت خداي تعالي ظهور کن

حجّت حق :

اي که نام تو مرا ورد زبان است بيا

اي خدا مهدي دين را برسان :

اي خدا حجت دين را برسان

غمت مونس دلهاست بيا :

اي عزيزي که غمت مونس دلهاست بيا

زين کن سمند صاعقه :

اي مصلح زمانه خدا را ظهور کن

چون تو ظهور مي‌کني :

اي دل و جان عاشقان در گرو نگاه تو

حجت کردگار :

اي که بود به دل مرا محنت انتظار تو

نجواي عاشقانه :

اي مقتداي عارفان مهدي بيا مهدي بيا

از ديده رفته اي و به دل جا گرف :

اي خسروي که ملکت دنيا گرفته اي

بقيه الله :

اي حجت حق بقيه الله بيا

کجائي؟ :

اي حجت حق مهدي موعود کجائي

فيض حضور :

امروز چه کردي تو که آن منتَظَر آيد

جان بلب آمد زغيبت :

اي خديو هاشمي منظر برون آي از نقاب

ما کار نداريم به اغيار تو مهدي :

اي خلق جهان عاشق رخسار تو مهدي

دعاي فرج :

اي حجت حق خلق جهانت نگرانند

روز ميلاد مهدي موعود (عج) :

امروز جهان شاهد صد منظر نوراست

اي مصلح زمانه زمان ضرورت است :

اي حجت خدا خلف پاک هشت و چار

يا ابا صالح مدد :

اي طبيب جان دواي درد بي درمان توئي

ابا صالح بيا رحمي به ما کن :

الا اي شهريار جان کجائي

گلبانگ انا الحق :

اي عزيز دل و جان، جان بفداي قدمت

نمي‌دانم تو اي مولا کجائي :

الا اي مهدي زهرا کجائي

رباعی اول :

از جانب کعبه اين خبر مي‌آيد

رباعی پنجم :

از کعبه نداي آشنا مي‌آيد

العجل :

العجل اي رهبر آگاه دنيا العجل

رباعی دهم :

اين شادي جاودان مبارک بادا

رباعی سیزدهم :

از عنايات خالق معبود

رباعی پانزدهم :

از امر خدا مهدي موعود آمد

رباعی شانزدهم :

اي منتظران فتح و ظفر نزديک است

رباعی هجدهم :

از پرده برون آي و گل افشاني کن

يا ابا صالح المهدي (عج) :

اي اميد دل و جان مهدي دادار بيا

رباعی نوزدهم :

اي مهدي دين حجت داور مددي

رباعی بیستم :

اي رهبر آگاه جهان ادرکني

رباعی بیست و ششم :

بر مهدي دين حجت داور صلوات

رباعی بیست و هفتم :

بر حجت ذات حق سلام و صلوات

رباعی بیست و هشتم :

بر عارض دلرباي مهدي صلوات

رباعی بیست و نهم :

بر حجت کردگار اکبر صلوات

انتظار کشند :

بيا که ديده و دل هر دو انتظار کشند

طعنه دشمن :

بازآ که از فراقت جانها بلب رسيده

رنجه کن قدمي شهريار ما :

بازآ و رنجه کن قدمي شهريار ما

لحظة ظهور :

باز آ که چشم منتظران بر ظهور توست

رباعی سوم :

بر مهدي و هنگام ظهورش صلوات

بقيه الله :

به فراق تو مرا صبر و شکيبائي نيست

مصلح زمانه :

بازآ که اشک حسرت از ديده‌ها روان است

عمر گران گذشت :

بازآ که در فراق تو عمر گران گذشت

روي تو خدا را به خدا آيت عظماس :

تنها نه در آئينة دل روي تو پيداست

مهدي امان :

تا به خاطر غم آن سرو روان است مرا

تماشاي جمال مهدي :

تا مرا مدّ نظر جز رخ زيباي تو نيست

عقده گشا :

جز عشق تو اي جانِ جهان در سر ما نيست

دولت بيدار :

حالم از باده چشم تو خراب است هنوز

رباعی بیست و پنجم :

خوش باش که هنگام ظهور است امروز

آن يار و دگر هيچ :

خواهم نظري ديدنِ آن يار و دگر هيچ

«مسجد جمکران» :

خوش بود گرديده افتد بر نماي جمکران

مهدي خورشيد لقا مي‌آيد :

خبر آمد که سفر کردة ما مي‌آيد

پيشگاه مهدي :

خواهم ز تو اي الاه مهدي

رباعی نهم :

خوش باش که حجت خدا مي‌آيد

رباعی بیست و چهارم :

در نيمه شبِ نيمه ماه شعبان

رؤياي شيرين :

دارم هوس شهد لب يارو دگر هيچ

الغوث و الامان :

در انتظار روي تو اي حجت خدا

جلوه ظهور :

در آن زمان که به تاييد حق ظهور کني

مي توان با ياد او بي زورق از د :

دلخوشم گر با غم و اندوه عمر ما گذشت

رباعی دوم :

در نيمة شعبان به اميد حسنات

رباعی چهاردهم :

در پانزده ماه شريف شعبان

کاروان عدل :

دستم بگير تا که به پاي تو جان دهم

حجّت ابن العسگري :

روز و شب در انتظارم حجت ابن العسگري

بر او سلام و درود :

رسيد موکب مسعود مهدي موعود

وصال يار :

روي تو را چو دل ز ره ديده ديده است

جلوة ناب :

رفتي از چشم و دلم در تب و تاب است هنوز

رباعی یازدهم :

روز ميلاد مهدي زهرا

مصلح ما عجل الله تعالي فرجه :

روزگاريست که ما منتظرِ منتَظَريم

گلِ‌ خورشيد را شکوفا کن :

ز در درآ و سراي مرا مصفا کن

سيّدي يا ابن الحسن :

سيدي يا ابن الحسن جانم بقربانت بيا

يا مهديِ زهرا ادرکني :

شبي اي يار ببالين منِ زار بيا

امان از جدائي :

شاها نظري هم به منِ بي سر و پا کن

محروم مکن خيل گدا را :

شاها به يکي غمزه ببر اين دل ما را

رباعی دوازدهم :

شد تولد به نيمه شعبان

منتظرت مي‌مانم :

صاحب عصر و زمان منتظرت مي‌مانم

رباعی هفتم :

طلوع ماه شعبان المعظم

عجل علي ظهورک يا صاحب الزمان :

عجل علي ظهورک يا صاحب الزمان

با ياد رُخِ يوسفِ زهرا سپري شد :

عمري که زمن در پي دنيا سپري شد

سرود :

فروغ چشم فاطمه حبيب من بيا بيا

خسرو کشور ايجاد :

من چه در وصف تو گويم که خوراي تو بود

نام زيباي تو :

مرغ دل در تنگناي سينه افغان مي‌کند

مددي کن مهدي :

مددي کن که به ببينم رخ زيباي تو را

مي کشم انتظار تو... :

مهدي صاحب الزمان مي‌کشم انتظار تو

مرغ دل :

مرغ دل در قفس عشق هواي تو کند

رباعی ششم :

ميرسد از کعبه صداي حبيب

مصلح موعود :

مهدي فاطمه ما منتظر روي توايم

آيا چه خواهد شد؟ :

ندانم عاقبت اوضاع اين دنيا چه خواهد شد

روي تو زيبا پيداست :

هر کجا مي‌نگرم روي تو زيبا پيداست

يوسف فاطمه :

هر دلي درد تو دارد پي درمان نرود

معزّالاوليا :

يا معزّالاوليا اي مهدي زهرا بيا

امام صالحان روزگار :

يا اباصالح امام صالحان روزگار

مهدي موعود کجاست :

يا رب آن مصلح کل مهدي موعود کجاست

مسند توحيد :

يارب آن شاه جهانگير جهاندار کجاست

دستم بدامانت بيا... :

يا اباصالح سر و جانم بقربانت بيا

اي خوش آن دم که ز رخ پرده بيک :

پرده بر گير ز رخ اي مه نوراني ما

گريه امانم ندهد :

چون برم نام تو را گريه امانم ندهد

چرا نمي‌آيد :

چه کرده‌ايم که موعود ما نمي‌آيد

کاش بازآئي و برگيتي جهانباني ک :

کاش بازآئي و بر گيتي جهان باني کني

رباعی هشتم :

گويند که روز جمعه مي‌آئي تو

مهدي فرزانه زهرا :

گر سرا پردة دل منزل جانانه نبود