کتاب هشت بهشت

عشق :

آنکه بر عشق تو ایدوست گرفتارم کرد

خونبهای فاطمه :

آسمان گر خون بگرید در عزای فاطمه

شهر آتشناک :

آتش عشقم زلیخا را به آتش می کشم

رباعی 155 :

آهنگ لطیف قلب ما ناد علیست

آئین انجمن داری :

آن کسی امروز باید انجمن داری کند

رباعی 160 :

آفتاب ولایت ازلی

رشته آمال :

آن توانمند که افزوده کند مالش را

قصیده 8 (حضرت زهرای مرضیه) :

آفتاب چرخ عصمت زهره زهراستی

حضرت ام البنین (ع) :

آن زن مرد آفرین با وفا ام‌البنین

رباعی چهل و سوم :

آید ز حریم کعبه گلبانگ رسا

رباعی 172 :

آوازة قد قُتل فضا را پر کرد

رباعی پنجاه و چهارم :

آنان که به دل گوهر ایمان دارند

شهر آتشناک :

آتش عشقم زلیخا را به آتش می کشم

رباعی 180 :

آن شب که زهرا را علی از خانه می برد

قصیده 24 (در ایوان طلای حضرت ا :

آمدم تا عقدۀ دل وانمایم یا علی

رباعی صد و هفتم :

اسرار مگوی قصۀ یوسف را

رباعی صد و نهم :

ای عجب مردم دنیا کرونائی شده‌اند

قصیده 50 (صحن و سرای حضرت اباع :

این آستان شاه مظلومان حسین است

رباعی صد و چهاردهم :

اول کرونا حمله به جمعیت چین کرد

مصیبت نامه امام سجاد (ع) :

امام ساجدین آن فخر عباد

تغزّل در مدح امام کاظم (ع) :

ای طایر الحان من ای مرغ سخنگو

ترجیع بند (بند دوم) :

ای دوست بجز تو کس نداریم

رباعی صد و بیست و هفتم :

اسماء جلاله خدا جل علا

رباعی صد و بیست و هشتم :

امروز بتأیید خدای اکبر

رباعی صد و بیست و نهم :

از پرتو بعثت نبی مظهر ذات

رباعی صد و سی‌ام :

از شادی روز بعثت پیغمبر

ترجیع بند (بند سوم) :

ای بر همه کارها سبب ساز

رباعی صد و سی و دوم :

احمد که خداوند جهان یارش بود

رباعی صد و سی و پنجم :

از حق به رخ رسول امجد صلوات

غزل :

از بس دعای زاهد رنگ ریا گرفته

رباعی نهم :

امروز خدیجه از جهان رحلت کرد

رباعی دهم :

این عشرت جاودان مبارک بادا

رباعی صد و سی و هشتم :

احمد که بود تا بقیامت اثرش

رباعی یازدهم :

این جمله به لوح فلکی فاش نوشته است

رباعی صد و چهلم :

این عشرت جاودان مبارک بادا

رباعی سیزدهم :

ایّام کرامت است و مولود رضا

رباعی صد و چهل و یکم :

از مطلع نور حق دو خورشید دمید

رباعی چهاردهم :

از گلشن دین بوی رضا می‌آید

رباعی صد و چهل و سوم :

امروز دو خورشید هدایت سر زد

رباعی 144 :

از لطف خدای قادر عزوجل

تزویر شیطانی چرا :

ای مسلمان با مسلمان نا مسلمانی چرا

رباعی بیست و دوم :

ای آنکه هزار عقده در دل داری

دیده‌بان حقوق بشر :

ای عجب دزدان بظاهر پاسبانی می‌کنند

رباعی سی و یکم :

از زهر جفا چونکه رضا را کشتند

صیامیه :

از دست مده فرصت ماه رمضان را

همنشینی :

اگر خواستی در جهان با بزرگان نشینی

رباعی سی و چهارم :

ایام ولادت دو دلدار آمد

رباعی 166 :

اگر افتاده همچون خاک راهیم

رباعی چهل و یکم :

امروز که روز اول شعبان است

رباعی چهل و دوم :

از کعبه ندای آشنا می‌آید

رباعی 171 :

امروز بفرمان خداوند قدیر

رباعی چهل و ششم :

از جانب کعبه این خبر می‌آید

رباعی چهل و نهم :

ای منتظران فتح و ظفر نزدیک است

شیوة شکر :

از عملکرد جهاندار کم ایراد بگیر

رباعی پنجاهم :

این شادی جاودان مبارک بادا

رباعی پنجاه و سوم :

امروز که روز نیمه شعبان است

نسوزان دلِ کس را :

از آتش آزار نسوزان دل کس را

قصیده 10 (حضرت زهرای مرضیه) :

ای گل سر سبد گلشن طاها زهرا

مدافعان حرم :

ایران همه تن مدافعان حرمند

رباعی شصت و یکم :

ای همچو پدر غریب و مظلوم حسن

مدافعان زینب :

این جوانان مدافع جان نثار زینب‌اند

رباعی شصت و دوم :

از مقدم مسعود امام حسن امروز

کلاف سردرگم :

امروز فرهنگ غلط جاریست اینجا

قصیده 45 (مولودیه و مدح امام ح :

از عنایات خدا در نیمۀ ماه صیام

دست نگهدار :

ای دوست عنانِ دلِ سر مست نگهدار

رباعی 173 :

افسوس علی مرتضی را کشتند

رباعی هفتاد و چهارم :

ای کهنه‌سوار بزم مردان رخصت

گل محبت :

امروز کس ترحم بر بی نوا ندارد

لبیک یا حسین لبیک یا حسین :

ای تو خون خدا، خدایت خونبها گشتی از جان رضا، بر فرمان قضا

رباعی هفتاد و هفتم :

این نکته‌ی پر بها کن آویزه گوش

رباعی هفتاد و هشتم :

ای برادر کارها را در جهان آسان بگیر

رباعی هشتادم :

ایران به حجاب بانوان مفتخر است

رباعی هشتاد و دوم :

استاد سخا ز پرتو دانایی

رباعی 191 :

ای اهل ولا زهره‌ی زهرا آمد

رباعی هشتاد و هشتم :

این خفته در این خاک عزادار حسین است

رباعی نودم :

از ملک جهان به عشق مولا رفتم

گل محبت :

امروز کس ترحم بر بی نوا ندارد

رباعی 196 :

از غم دل شیعه داغدار است امسال

رباعی نود و هفتم :

امروز به تایید خدای ازلی

رباعی نود و نهم :

امروز به تأیید خدوند جلی

مناجات نامه :

اللهی قلب آگاهم عطا کن

قصیده 15 (غدیریه) :

این ندا آمد زیزدان مصطفی را در غدیر

رباعی صد و چهارم :

از دیر زمان جامعۀ مداحان

آن سفر کرده :

افتد چونسیم سحری را گذراینجا

گلبانگ اذان :

بشنو از گلدسته ها گلبانگ زیبای اذان

رضا به رزق خدا داده ام :

به عمر خویش اگر غیر اشتباه نکردم

فتنَه‌ی سقیفه :

بس فتنه و آشوب بپا شد ز سقیفه

قصیده 17 (غدیریه 3) :

بر سر دست محمد مظهر یکتا علی

رباعی صد و بیست و ششم :

بر زبان نام خدا داریم بسم الله الرحمن‌الرحیم

قصیده 29 (مدح علی(ع)) :

به کعبه جلوۀ جاوید کبریا پیداست

ولادت ملکوت هفتم امام موسی الک :

بزرگ آیت خلّاق حی سبحانی

قصیده 6 (محمد رسول الله) :

بسم الله الصمد آن خالق عرش عظیم

رباعی پانزدهم :

با اینکه رضا پادشه ارض و سماست

رباعی بیست و چهارم :

بپاس مقدمت ای شه دلم چراغانست

قصیده 31 (مدح علی مرتضی (ع)) :

بنام نامی ایزد تعالا

محضر خدا :

به کجا روم که بی تو نفسی زدل برارم

حضرت معصومه (ع) :

بارگاه حضرت معصومه از فرّ و وقار

رباعی سی و پنجم :

بوی گل رخسار رضا می‌آید

رضا به رزق خدا داده ام :

به عمر خویش اگر غیر اشتباه نکردم

ترجیع بند (بند سوم «درویشان») :

با همه سوز و ساز درویشان

ندامت :

باید ایدوست سفر کرد به دنیای دگر

عید رمضان :

بر چید فلک سفرة ماه رمضان را

رباعی پنجاه و یکم :

بوی بهبودی از اوضاع جهان می‌شنوم

کار خیر :

بهوش باش که در زندگی خطا نکنی

امام رضا علیه آلاف و التحیات و :

به ایوان رضا بنگر خدا را

رباعی پنجاه و دوم :

بر مهدی دین حجت یزدان صلوات

رباعی پنجاه و پنجم :

بوی گل یاس و ارغوان می‌آید

رباعی پنجاه و هفتم :

بودیم ز خود غافل و این ماه گذشت

ندامت :

باید ایدوست سفر کرد به دنیای دگر

خداوندگار سخن«فردوسی» :

بنام خداوند نظم دری

در سفر اول به مشهد مقدس :

باشد پناه و ملجا شاه و گدا رضا

محضر خدا :

به کجا روم که بی تو نفسی زدل برارم

شهریار ملک قناعت :

با این که در زمانه دلی شادمانه نیست

قصیده 35 (بهار و ولادت امام عل :

بهار آمد و شد گلستان ز باد بهاری

رباعی هفتاد و نهم :

بانوی عفیف و مخلص ایرانی

قصیده 13 (وصلت مولا علی و خانم :

بست خدا عقد علی با بتول

مدح امام هشتم و اشاره به دِعبِ :

به عهد شاه اقلیم خراسان

رباعی نود و یکم :

بر تربت پاک من زمن یاد کنید

دادستان باش :

با دست کرم عقده گشای دگران باش

دنیای شهیدان :

بیا با من بدنیای شهیدان

مدح امام جواد (ع) :

بر آستان رفیع جواد آل رسول

رباعی صد و یکم :

با چشم هر آنچه روبرو می‌بینی

ساقی نامه :

بیا ساقی بده جامی بدستم

قصیده 37 (ذکر نام علی (ع)) :

تا بدامان علی دستِ تمنای من است

سخنگوی خموش :

تو هم ای باد مگر خانه بدوشی چون من

سلسله گیسو :

تا که پیوند بر آن سلسله گیسو بستیم

سویدای دل :

تا نشستی ز محبت به سویدای دلم

قصیده 40 (در مذمت جهالت و گریز :

تا به کی غافل از مسلمانی

لب پیمانه :

تا مرا لب با لب پیمانه گردید آشنا

حصن حصین :

تا که از جانب حق لطف و عطائی نرسد

مهر علی :

تا که شد مهر علی صدر نشین در دل ما

سلسله گیسو :

تا که پیوند بر آن سلسله گیسو بستیم

سویدای دل :

تا نشستی ز محبت به سویدای دلم

قصیده 19 (عدل علی (ع)) :

تا اَبَد جاوید شد نام و نشان حیدری

وقت سفر :

جامه دان بسته‌ام ایدوست که وقت سفر است

گلشن وصل :

جانا گلی از گلشن وصل تو نه چیدم

رباعی صد و سی و سوم :

جز وصف گل روی محمد نکنیم

جام جم :

جم رفت و نماند از وی در میکده‌ها جامی

ترجیع بند (بند اول «درویشان») :

جرعه نوش شراب درویشان

گلشن وصل :

جانا گلی از گلشن وصل تو نه چیدم

رباعی هفتادم :

جوانان را موبایل خانمان‌سوز

افسوس جوانی :

جوانی ز کف رفت و پیری رسید

رباعی 193 :

جبریل پیام ایزدی آورده

رباعی نود و هشتم :

جان بخش بود نوای شاهین

رباعی صد و سی و نهم :

حق ز میلاد احمد محمود

رباعی هجدهم :

حریم علی ابن موسی‌ الرضا

در کوی عشقبازی :

خواهی ز دام دنیا بی درد سر رهیدن

علی را بنده هستیم :

خدا را در عبادت می‌پرستیم

رباعی صد و بیست و چهارم :

خوش باش که عید باستان نزدیک است

خوان عام :

خداوندا در این ماه صیامت

رباعی سوم :

خورشید جمال مجتبی ظاهر شد

رباعی صد و سی و ششم :

خواهی زخدای خود علو درجات

دلم چو آینهِ روشن :

خوشم که تکیه به لطف و عطای شاه نکردم

رباعی 148 :

خورشید که عالمی منور دارد

رباعی بیست و هفتم :

خندان چو لبِ آن گلِ مینو گردد

یا ثامن الحجج (ع) :

خواهم من از خدای تو یا ثامن الحجج

رباعی چهل و هشتم :

خوش باش که حجت خدا می‌آید

شهیدان :

خوشا آنان که کوشیدندو رفتند

قصیده 22 (مدح امیرمؤمنان علی ( :

خواستم تا مدح مولایم علی گویم نشد

دلم چو آینهِ روشن :

خوشم که تکیه به لطف و عطای شاه نکردم

بوسه بزن فرش رضا را :

خواهی تو اگر بوسه دهی عرش خدا را

دامان همت :

خاطر آشفته‌ای دارم زجور روزگار

رباعی 182 :

خورشید جمال فاطمه چون سر زد

رباعی نود و پنجم :

خشگ شد از خشگ سالی ساحل زاینده‌رود

قصیده 3 (محمد رسول الله (ص)) :

دست حق از روی احمد چون بیک سو زد نقاب

تک غزل شعر ناب داغ :

دیدم صلاة ظهر در آن آفتاب داغ

طریق علم و حکمت :

در طریق علم و حکمت هر کسی پویا شود

محفل اُنس :

در این مقام که یاران با وفا جمعند

مرا یاری نیست :

دلم از دست شد ای یارکه دلداری نیست

قصیده 16 (غدیریه 2) :

در غدیر خم رسولِ حق بفرمان خدا

رباعی صد و شانزدهم :

دریاب نسیم صبح فروردین را

رباعی دوم :

دیدم شبِ تیره رنگِ گیسوی تو بود

قصیده 18 (غدیریه 4) :

در غدیر خم به امر حق امام انبیاء

گل نرگس :

در چنین روزی گل نرگس شکوفا گشته است

رباعی هفتم :

در روز شهادت ششم رهبر ما

رباعی صد و سی و هفتم :

در نزد خدا نتیجه صوم و صلات

دولت عشق :

دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد

رباعی صدو چهل و دوم :

در هفدهم ربیع الاول به ملا

رباعی هفدهم :

در روز ولادت رضا خسرو طوس

رباعی نوزدهم :

در سینه تولای رضا دارم من

رباعی 146 :

در بیت خدا بنت اسد داخل شد

در حال احتضارم :

دیریست ای برادر از تو خبر ندارم

رباعی بیست و یکم :

در انجمن مرثیه خوانان رضا

رباعی 149 :

در سیزده رجب که یوم الله است

یادی ز آشنائی :

دیگر نمی‌کند کس یادی ز آشنائی

رباعی بیست و سوم :

در برج شرف همیشه خورشید رضاست

میلاد حضرت زینب کبری :

در حریم حق ملائک پرده دار زینب اند

گوهر معنا :

درطریق خدمت مردم هرآنکس پانهد

رباعی بیست و هشتم :

در روز ولادت رضا خسرو طوس

رباعی بیست و نهم :

دریای سخا و بحر احساس رضاست

رباعی 156 :

در غدیرخم نبی نصب ولایت می‌کند

رباعی سی‌ام :

در روز شهادت رضا خسرو طوس

رباعی 157 :

در روز غدیر خم ز خلاق جلیل

یا علی ابن موسی الرضا (ع) :

در جوار مرقد شاه خراسان روز و شب

قصیده 42 (صیامیه و مدح مولا عل :

دمید ماه صیام از سپهر نورانی دو

رباعی سی و ششم :

دست همه شیعیان به دامان رضاست

رباعی سی و هشتم :

در روز شهادت جواد ابن جواد

رهزن دل :

دلم شد پایبند مویت ای یار

نصیحت :

در مشگلات اگر به علی التجا کنی

رباعی 170 :

در روز غدیر خم رسول اسلام

غدیر :

دهید به مژده به مستان که می فروش آمد

حصار نفس گیر :

در این قلمرو صیاد ها بدستِ کسی

رباعی چهل و هفتم :

در نیمه شعبان به امید حسنات

مهر علی (ع) :

در نهان خانة دل مهر تو بر جاست علی

مدح امام رضا (ع) :

در خراسان بارگاهی با صفا دارد رضا

رباعی شصت و ششم :

در سوگ امام پنجمین نور خدا

در حال احتضارم :

دیریست ای برادر از تو خبر ندارم

رباعی شصت و هفتم :

در روز شهادت امام بن امام

بارگاه حضرت عبدالعظیم حسنی :

در حریم با صفای حضرت عبدالعظیم

جشن دامادی :

در این محفل که از شادی بود شوری بپا امشب

رباعی 174 :

در سوگ شهادت علی شیر خدا

رباعی هفتاد و یکم :

دشمن عاطفه‌ی پیر و جوان است موبایل

رباعی 175 :

در طول زمان کسی علی را نشناخت

رباعی هفتاد و دوم :

درگیر مشو زیاد با گوشی همراه

رباعی هفتاد و پنجم :

در ورزش زورخانه ایمان جاری است

رباعی 184 :

دشمن چو زد سیلی به سیمای تو زهرا

رباعی هشتاد و یکم :

در مسلخ عشق حاجیان جان دادند

رباعی 187 :

در برج شرف اختر رخشا زهرا

رباعی نود و چهارم :

در آن مسجد که مهد اعتکاف است

آلوده دامانی چو من :

در مسلمانان نباشد نامسلمانی چو من

قربانگاه عشق :

دلِ عشّاق آتشگاه عشق است

رباعی صد و بیست و پنجم :

ربنا یا محول الاحوال

الاهو :

روزم تو سیه کردی ای یار سیه گیسو

قیامت :

روزی که کارنامۀ ما برملا شود

رباعی هشتم :

روزی که خدیجه گشت فردوس مکان

می‌گذرد... :

روزگاری که در این دهر به ما می گذرد

طلوع خورشید هفتم امام موسی کاظ :

رسید مژده زگردون که یا اولی الابصار

رباعی 158 :

روزی که علی بجای احمد بنشست

رباعی سی و سوم :

ریخت مأمون دون ز راه جفا

رباعی 169 :

روزی که علی به امر خلاق قدیر

رباعی 177 :

روزی که شهید شد به محراب دعا

امام رضا (ع) :

روزگاری شد که بنشستیم بر خوان رضا

رباعی 185 :

رفتی و صفای خانه‌ام را بردی

عیدانه اصفهان :

روز عید ای اصفهانی ساقی گلگون عذار

امام عسگری (ع) :

زد قدم در عالم امکان به عون داوری

زندگی :

زندگی سخت است اما ما تجاهل می‌کنیم

رباعی 163 :

زوجیت زهرا و علی شیر خدا

قصیده 21 (بهاریۀ و مدح امیرالم :

ز پشت پرده چو روی تو آشکار آمد

قصیده 43 (خواستگاری مولا علی ( :

زهرۀ زهرا فلکِ عز و شان

زندگی :

زندگی سخت است اما ما تجاهل می‌کنیم

محضر حق :

زخواب ناز شبی سر زمتکّا بردار

رباعی 188 :

زهرا چه غریبانه: رفتی تو از این خانه

قصیده 14 (خورشید بوتراب دمید) :

زبرج کعبه چو خورشید بوتراب دمید

رباعی 194 :

زهرا که به زوجیت جاوید علی

رباعی 195 :

زهرا چو لباس نو ببر کرد آن شب

رباعی صد و دهم :

سال 99 که سال کرونا بود

رباعی صد و سیزدهم :

سادات مکرم همه نور بصرند

ترک کام کن :

سر زد مه صیام بیا ترک کام کن

قصیده 28 (مولا علی (ع)) :

سلام و درود رسول و خدا

رباعی بیست و پنجم :

سلطان خراسان که ولی نعمت ماست

رباعی 154 :

ساقی بفدای چشم مستت سرما

قصیده 20 (سینۀ دریا دلان) :

سینۀ دریا دلان کانون مهر مرتضاست

رباعی 161 :

سبابه قدرت خدای ازلی

رباعی سی و هفتم :

سایم سر خود به خاک پای تو جواد

قدم ِ خیر :

سوی ِ حق باز کنی گر ز دل ِ خود راهی

رباعی 165 :

سالروز ازدواج مهر و ماه

قصیده 34 (مدح امیرالمؤمنین (ع) :

ساقی مدد فرما مرا تا باده در ساغر کنم

شهریار سخن «سعدی» شیراز :

سرحلقۀ رندان جهان سعدی شیراز

رباعی 178 :

سردار سپاه خیبر و بدر و حنین

رباعی 181 :

سحر چون فاطمه سجاده گسترد

رباعی 183 :

ستوده سوره کوثر کلام ناب خدا

محرم راز :

سالها طی شد وما کوزه بدوشیم هنوز و

رباعی 186 :

سرچشمه‌ی عصمت خدائی زهرا

رباعی هشتاد و سوم :

سیمای دلیر و قهرمان را عشق است

قصیده 47 (امام حسن مجتبی (ع)) :

سبط اکبر پور حیدر زادۀ زهرا حسن

قصیده 2 (مدح رسول اکرم (ع)) :

سرور و سر خیل همه انبیا

قصیده 48 (مدح علی ابن الحسین ( :

سر حلقۀ زهّاد جهان سید سجاد

رباعی 200 :

سر درخط امر همسر فاطمه‌ایم

نسل جوان :

سیر اگر در بحر گوهر زا کند نسل جوان

قصیده 39 (مولا علی (ع)) :

شهریار جهان معنی هل اتا

رباعی بیستم :

شاهی که بود ضامن آهو اینجا

قصیده 41 (توحید و توصیف امام ع :

شبی بعادت دیرینه با فراغت بال

سپاس به آفریدگار :

شکر یزدانی که انسان را سخنگو آفرید

خدمت مردم :

شاد کن گر میتوانی خاطری نا شاد را

رباعی چهل و پنجم :

شعبان شد و ماه نو هویدا شده است

قصیده 44 (مقام شیعه) :

شیعه یعنی از قضایای غدیر

قصیده 12 (مولود حضرت زهرا) :

شد عطا بر مصطفی از جانب حق دختری

رباعی هشتاد و چهارم :

شب جمعه به امر حق سحرگاه

آتش بیداد :

شعله ورگشته ز بس آتش بی داد امروز

رباعی 197 :

شد قرین فاطمیه با نوروز

هنر خویش :

شادم که در این عرصه‌ی پرآفت و تشویش

رباعی صد و پنجم :

صد سینه سخن دارم و خاموش نشستم

قصیده 27 (شاه ولایت) :

صبحدم چون گذرد از سر کوی تو نسیم

قصیده 23 (تغزل و مدح مولای کل :

صبحدم از کوه خاور چون بر آمد آفتاب

رباعی بیست و ششم :

طالع چو رخ ضامن آهو گردد

رباعی چهلم :

طلوع ماه شعبان المعظم

رباعی صد و هفدهم :

عید آمد و باغ و بوستان روح افزاست

رباعی صد و هجدهم :

عید آمد و باز گل بصحرا بشکفت

رباعی صد و بیست و یکم :

عید آمد و نو شد ز صفا دشت و دمن

رباعی صد و بیست و دوم :

عید آمد و عالم همه گلباران شد

رباعی صد و بیست و سوم :

عید آمد و گل طرف چمن پیدا شد

ترجیع بند (بند چهارم) :

عمریست که در طریق مولا

قصیده 30 (فقط حیدر امیرالمؤمنی :

علی شیر خدا سلطان دین است

ترجیع بند (بند پنجم) :

عمریست که بندة خدائیم

رباعی 151 :

عمری همه جا علی علی می‌گویم

رباعی 153 :

علی شیر خدا سلطان دین است

رباعی 164 :

عمریست که ما علی علی می‌گوئیم

ترجیع بند (بند دوم «درویشان») :

عاشقم بر جهان درویشان

یاد علی :

عمری همه دم بر لب ما ناد علی بود

رباعی پنجاه و هشتم :

عید رمضان آمد و طی گشت صیام

پیرغلامان آستان قدس حسینی :

عمریست که از پیرغلامان حسینیم

غواص بحر عشق :

عاشق به عمر خود سرو سامان ندیده است

رباعی هشتاد و نهم :

عمریست که من عاشقِ دیدار حسین‌ام

رباعی 198 :

عید نوروز باستان امسال

فَرَزدَق شاعری آئین گرا بود :

فَرَزدق شاعری آئین گرا بود

رباعی سی و نهم :

فرزند ابوالحسن رضا را کشتند

رباعی نود و سوم :

فرصتی بهر تقرب با خدا شد اعتکاف

جان شیرین :

قصه‌ی فرهاد و شیرین مژده‌ی این میدهد

قصیده چهارده معصوم (ع) :

قلم بگیر و به تمجید دادگر بنویس

مرثیه حضرت زهرا: تقارن عید نور :

قلم چگونه دهد شرح ماتم زهرا

بسیم تار :

قدم براه حقیقت به افتخار بزن

رشتة آمال جهان کوته کن :

لطف حق خواهی اگر عقده گشای تو شود

رشتة آمال جهان کوته کن :

لطف حق خواهی اگر عقده گشای تو شود

نان ببخش :

لذت ثروت اگر خواهی بمسکینان ببخش

حضرت جواد الائمه (ع) :

میزند مرغ دلم پر بهوای تو جواد

مهرعلی :

ما اهل ولا غیر علی یار نداریم

مال دنیا را ... :

می توان از همت والا بگردون پا نهاد

رباعی صدو یازدهم :

ملت از دولت تدبیر بسی دلگیر است

رباعی صد و دوازدهم :

مجلس احترام سادات است

ترجیع بند (بند اول) :

ما جمله قلندران مولا

رباعی 1 :

میلاد امام مجتبی را عشق است

رباعی چهارم :

میلاد سعید سبط اکبر حسن است

میلاد مهدی موعود (ع) :

مژده ای اهل ولایت نیمۀ شعبان رسید

ترجیع بند (بند ششم) :

مائیم و ولای شاه مردان

رباعی 147 :

ماه رجب است و ماه میلاد علی

ترجیع بند (بند هفتم) :

ما اهل ولا خدا پرستیم

معاشرت اهل دل :

معاشران زمی فتنه گر بپرهیزید

رباعی 167 :

ما جز تو دگر یار نداریم علی

رباعی 168 :

مائیم ولایت علی شاه نجف

رباعی چهل و چهارم :

می‌رسد از کعبه ندای حبیب

قصیده 9 (یا فاطمه اشفعی...) :

میدهد رزق خلایق را خدای فاطمه

تقدیم به روح بلند مسلّم ابن عق :

مسلم آن آزاد مرد راه ایثار و وفا

ترجیع بند (بند ششم «درویشان») :

من و حُسن جمال درویشان

رباعی شصت و نهم :

ماهر ز پیام تو دلم خرسند است

رباعی هفتاد و سوم :

مونس خویش مکن گوشی همراهت را

رباعی هفتاد و ششم :

مجمع پیر غلامان جهان است اینجا

قصیده 1 (رسول حق امام الانبیا) :

مژده ای اهل ولایت مبعث پیغمبر است

ما را علی بس است :

ما را بدفع محنت دنیا علی بس است

رباعی هشتاد و پنجم :

مجذوب به وصل ذات حق واصل شد

قصیده 25 (ولادت امام علی(ع)) :

مژده ای اهل ولا اهل یقین

قصیده 36 (امام علی (ع)) :

ماه من از روی زیبا چون نقاب انداخته

عارفان آگاه :

مرید پیر مغان عارفان آگاهند

نزدیک است :

مژده ای دل که دگر فتح و ظفر نزدیک است

رباعی صد و سوم :

مشگین که زجان خادمِ مداحان است

رباعی صد و پانزدهم :

نوروز به همره بهار آمده است

رباعی صد و نوزدهم :

نوروز که بزم دلنشین چیده بباغ

رباعی صد و بیست :

نوروز نسیم فروردین آورده

رباعی صد و سی و چهارم :

ندا از جبرئیل آمد بر احمد

تولای علی :

نیست در ملک دلم غیر تمنای علی

رباعی 159 :

نام زیبای علی ذکر زبان ملک است

شهید عاشورا :

ندانم کیستی دانم به هر دل خانه‌ای داری

شهادت حضرت قاسم (ع) :

نوجوانی که سلحشور و قوی ایمان بود

حاجت خود زخدا خواه :

نام ارباب محبت به جهان جاوید است

رباعی 190 :

ناموس خدا دختر احمد زهرا

سرِ سودائی :

نیست جز شور تو در این سِر سودائی من

رباعی صد و دوم :

نظر کرد از عنایت خامه‌ام را

نهج البلاغه :

نهج البلاغه گوهر دریای خلقت است

کلک قدرت :

هر چه بر ما میرسد از حق نوید رحمت است

قصیده 49 (عنایات حضرت ثارا...) :

هر که بر خوان حسین ابن علی مهمان شد

رباعی صد و هشتم :

هرکس که دل و دیدۀ او آگاه است

رشته ی سبز سخن :

هر زمان ظلم و فساد و فتنه عالم گیر شد

بسیج شجره‌ی طیبه :

هر که با عزم قوی بار سفر می‌بندد

مستی مادام :

هرکس که می ز چشم تو در جام کرده است

مستی مادام :

هرکس که می ز چشم تو در جام کرده است

رباعی دوازدهم :

هر کس که به مشهد الرضا می‌آید

غزل :

هر لحظه که بی یاد تو از عمر به سر شد

نوشته‌اند :

هر نامه ای که مردم دانا نوشته اند

ترجیع بند (بند چهارم «درویشان» :

هر که زد می زجام درویشان

کم نگیر :

همت مردان بی روی و ریا را کم نگیر

قصیده 11 (سوگنامه حضرت زهرا) :

همین نه اهل زمین سوگوار فاطمه‌اند

ترجیع بند (بند هفتم «درویشان») :

هر که شد آشنای درویشان

ترجیع بند (بند هشتم «درویشان») :

هر که دارد علی خدا دارد

رباعی 189 :

هرگز به کسی وفا ندارد دنیا

رباعی هشتاد و هفتم :

هر دم سخن از حسن صفات است اینجا

سراغ از دل بیمار بگیر :

هر که دل داد ز کف دامن دلدار گرفت

بخت جوان :

هر که از لطف خدا بخت جوانی دارد

گل شیون :

هر لاله‌ی خونین کاز این گلشن بروید

رباعی صد و ششم :

وفات حضرت ام البنین است

مرغ همسایه غاز است :

وای از آن لب که ز غیبت به سخن باز شود

قصیده 5 (نعت بعثت رسول اکرم) :

پیمبر نهضتی جانانه بر پا کرد از بعثت

حجت ابن العسگری :

پرده برگیر ز رخ ای مه نورانی ما

رباعی شصت و پنجم :

پنجمین اختر گردون امامت سر زد

قصیده 4 (بعثت نبی اکرم (ص)) :

چو خورشید رسالت جلوه گر شد

رباعی صد و سی و یکم :

چون بود خدا جانب احمد نظرش

بنوش باده وآزار هیچکس مپسند :

چو چشم مستِ تو باشد نیازِ صهبا نیست

رباعی 145 :

چون کعبه حق مولد مولا گردید

رباعی 150 :

چون شیر خدا به کعبه آمد به شهود

رباعی 152 :

چون روز ازل خدا مرا خلقت کرد

رباعی سی و دوم :

چون زهر جفا کرد مشبک جگرش را

رباعی شصت و چهارم :

چون باقر علم احمد آمد به شهود

رباعی هشتاد و ششم :

چو شد مرشد فتح‌ا... تشکر

رباعی 192 :

چون خواست خدا جلوه دهد دنیا را

شرح حال شاعر :

چونکه خلقت کرد از روز ازل داور مرا

رباعی صدم :

چشم تو اگر نیاز عینک دارد

یار سفرکرده :

چندیست که رفتی و نگیری خبر از من

قصیده 38 (مولا امیرالمؤمنین (ع :

کلک نقاش ازل از امر رب العالمین

قصیده 33 (بهاریه (مدح امیرالمؤ :

کنون که باغ بود در کمال زیبائی

غزل :

گذارم چون گدا سر بر جَنابت

رباعی شانزدهم :

گردیده چو فردوس برین خطه‌ی طوس

رباعی پنجاه و ششم :

گوید مه شوال که عید رمضان است

رباعی پنجاه و نهم :

گر روزه‌ی سی روزه بداری همه عمر

رباعی شصتم :

گردید ز کین چو تیر باران بدنش

خدایا کنم :

گم گشته ام زخویش که پیدا کنم تورا

رباعی شصت و هشتم :

گویند همه سخا سخاوتمند است

مشق جوانی :

گرچه پیرم هر نفس مشق جوانی می‌کنم

رباعی نود و ششم :

گر بخشگد زنده‌رود اصفهان

مشق جوانی :

گرچه پیرم هر نفس مشق جوانی می‌کنم

مدح امام حسن عسگری (ع) :

یا امام عسگری ای حجت پروردگار

یار می آ ید ز راه :

یار می آید ز ره دلدار می آید ز راه

رباعی پنجم :

یارب بدرت نامه سیاه آمده‌ایم

رباعی ششم :

یارب بدرت چشم امید آوردم

قصیده 7 (فاطمه ام ابیها (ص)) :

یا فاطمه ای حقیقت حق

رباعی 162 :

یادآور تصویر غدیر است امروز

قصیده 32 (امام علی(ع)) :

یاامیرالمؤمنین دست من و دامان تو

ابوطالب (ع) :

یا ابوطالب فدای همت والای تو

ترجیع بند (بند پنجم «درویشان») :

یا علی ای تو یار درویشان

رباعی شصت و سوم :

یا حضرت باقر ای رخت مطلع نور

سفره شاه ولایت :

یارب ز چشم ما نمِ اشگ روان مگیر

رباعی 176 :

یک عمر به غربت وطن بود علی

قصیده 46 (امام مجتبی سبط اکبر :

یا امام مجتبی ای پیشوای راستین

رباعی 179 :

یا فاطمه ای بانوی پهلو شکسته

ولای علی (ع) :

یا علی در دلِ هر کس که ولای تو بود

رباعی نود و دوم :

یک جرعه اگر زجام خیام

رباعی 199 :

یا فاطمه ما را بکسی وا مگذار

قصیده 26 (شهید زنده تاریخ علی( :

یا امیرالمؤمنین ای مظهر پروردگار